Beata Skoneczko » Terapia EMDR

Kiedy ma miejsce trauma, wydaje się, że zostaje ona zablokowana w mózgu. Te "zablokowane informacje" często są wyzwalane przez różne aktualne bodźce i odpowiadają one za przeżywane wtedy poczucie bezradności, beznadziejności, strachu, itd. Terapia EMDR pracuje za pomocą bilateralnej stymulacji, np. ruchu gałek ocznych, tapingu, ewentualnie naprzemiennych bodźców słuchowych - po to, by umożliwić przeprocesowanie tego "utkniętego" materiału wspomnieniowego odpowiedzialnego za przykre doznania emocjonalne w aktualnym życiu.

Francine Shapiro (twórczyni terapii) tak pisze o metodzie i procesie przetwarzania:

" Często, gdy dzieje się coś traumatycznego, wydaje się, że zostaje to zablokowane w mózgu wraz z oryginalnym obrazem, dźwiękami, myślami, uczuciami, itd. Ponieważ to doświadczenie jest tam zablokowane, jest stale wyzwalane za każdym razem, gdy pojawia się jakieś przypomnienie. Może to leżeć u podstaw licznych momentów dyskomfortu, a czasem wielu negatywnych emocji, takich jak strach i bezradność, których nie jesteśmy w stanie kontrolować. Tak naprawdę wyzwalane są w tych momentach emocje związane ze starym doświadczeniem.

Ruchy gałek ocznych, które wykorzystujemy w EMDR, zdają się odblokowywać system i pozwalają mózgowi przetworzyć doświadczenie. Może to być coś podobnego do tego, co wydarza się w fazie snu REM, czyli fazie szybkich ruchów gałek ocznych (Rapid Eye Movement), kiedy śnimy najbardziej intensywnie Ruchy gałek ocznych wydają się być zaangażowane w przetwarzanie nieświadomego materiału".

Ważną rzeczą do zapamiętania jest to, że to nasz własny mózg dokonuje procesu uzdrawiania i że to klient ma nad tym procesem kontrolę.

Zatem w metodzie tej nic nie jest "dodawane", żadne inne treści; nie jest też możliwa retraumatyzacja.

Terapia koncentruje się na tym, co aktualnie wyzwala dyskomfort (triggery), następnie bada sieć wspomnień - docierając do najwcześniejszej zapamiętanej sytuacji, gdzie czuliśmy podobne nieprzyjemne emocje, doznania z ciała, negatywne przekonanie na swój temat (np. jestem niewystarcząjacy, bezradny) - następnie po kolei pracuje z każdym wspomnieniem, aż do "wyczyszczenia" całej siatki neuronalnej danego targetu (problemu). Terapia EMDR mocno koncentruje się również na zasobach oraz reparacji i przekształcenia negatywnych opinii o sobie, które w wyniku traumy zgeneralizowały się na całościowe postrzeganie siebie - na konstruktywne i bardziej adaptacyjne (jestem sprawczy, mogę, potrafię).

EMDR pracuje z gotowymi formularzami pracy pozwalającymi na przetwarzanie informacji, (po etapie gromadzenia informacji o życiu klienta i opisu historii problemu).

Metaforycznie przetwarzanie porównalibyśmy do pędzącego pociągu. Na każdym "przystanku" wysiada część materiału negatywnego i "wsiadają" nowe pozytywne skojarzenia. Jest to podróż, dzięki której wzrasta przystosowanie. Innymi słowy EMDR przyspiesza kurs ze "stacji dysfunkcyjnej" do "stacji adaptacyjnej".

Ważne jest to, że nie musimy wracać nazbyt szczegółowo do traumy i nie musimy jej szczegółowo opisywać terapeucie! Nacisk kładziony jest na przetwarzanie!

Podsumowując:

- podczas sesji EMDR przetwarzanie odbywa się zwykle poprzez szybki rozwój połączeń wewnątrz - psychicznych, takich jak emocje, wgląd, odczucia i wspomnienia.Pojawiają się one i zmieniają po każdym nowym secie stymulacji bilateralnej;

- mechanizmy działania obejmowałyby przyswajanie informacji adaptacyjnych, zawartych w innych sieciach pamięci, które z kolei łączą się z siecią, gdzie wcześniej zawarte było wyodrębnione, zakłócające wydarzenie;

- pod koniec terapii wspomnienie nie jest już odizolowane w pamięci, ponieważ zostało odpowiednio zintegrowane w szerszej sieci mnemonicznej.